Zaterdag!

cavalli 2

En eindelijk is het weer weekend! Het is zaterdag 13:45 uur. Mijn laatste lesuur van de week is voorbij. Ik loop terug naar huis waar mijn dagelijkse, heerlijke bordje pasta op me staat te wachten.

De tafel is half gedekt. Mijn moeder had net als altijd een omgedraaid bordje op mijn bordje pasta gelegd om het eten warm te houden.
Hoewel ik het niet kan zien, weet ik door de geur meteen dat vandaag ‘bucatini chi vruocculi arriminati’ op het menu staat, pasta met bloemkool!
In dit gerecht vind je, net zoals bij veel andere Siciliaanse gerechten, de invloed van de Arabische en Spaanse overheersingsperiode. De saffraan, pijnboompitten en krenten, ansjovis en de bloemkool werden tijdens de barokperiode vermaakt tot een sublieme, zachte saus. Je kan het ook serveren getopt met geroosterde broodkruimels. Wat een delicatesse, ik ben er dol op! (recept klik hier).

Maar ja, ik wilde jullie iets vertellen uit mijn jeugd, dus terug naar mijn herinneringen!
Terug naar de geur van ‘bucatini chi vruocculi arriminati’.

Mijn moeder staat achter het fornuis en kijkt naar mij met een lichte glimlach op haar gezicht. Ze vraagt me rustig te eten, maar ik heb mijn gedachte al op de volgende activiteit, dus ik hou het tempo erin. Ze weet wat ik van plan ben en ze is er niet zo blij mee.
Het is zaterdag, de dag van de paardenraces. Niet ver van waar wij wonen, ligt de paardenracebaan waar elke zaterdag precies om 14:30 gestart wordt met racen. In totaal acht races. Ik wil er geen een missen maar ik heb ook behoorlijk veel zin in dat heerlijke bordje pasta, dus snel eten is de enige oplossing.
Ik eet alles op tot de laatste pijnboompit! Mijn moeder vraagt of nog een beetje lust. Ik lust het wel zeker, maar ik weet dat die pasta ook nog lekkerder smaakt als het koud is! Dus ik sta op.
Mijn moeder weet wel waar ik naar toe ga en wat ik ga doen, en schudt haar hoofd en zegt: “Non é strada che spunta!”. Letterlijk vertaald “Het is een weg zonder uitkomst!”.
Ik ging met mijn maatje Claudio en een beetje geld dat wij met klusjes (Nee, niet die klusjes waar jullie lezers nu misschien aan denken!) bij elkaar gesprokkeld hadden, gokken! Dromend om een zak met geld te winnen om leuke dingen te doen.
Claudio en ik dachten dat wij wel verstand van racepaarden hadden. Wij bestudeerden al dagen van te voren al het nieuws over de paarden, rondetijden van de afgelopen races, wie de trainer was, de jockey, leeftijd van het paard, de stamboom etc. Alles, simpelweg alles!
En dan gingen we, race na race, ons geld op die paarden inzetten. En dat was spannend!
Even voor jullie beeld om aan te geven hoe gek ik op paarden was: ik heb een jaar school over moeten doen, omdat ik meer afwezig dan aanwezig op school was. Ik spijbelde me kapot om naar de paardenstallen te gaan om daar bij een van de ‘scuderia’ race teams de paarden te helpen verzorgen. Ik deed van alles. Stalbedden uitmesten, paarden schoonmaken, borstelen etc. Ik vond het fantastisch met die mooie dieren bezig te zijn. Ik herinner me een paard die Takinos heette. Een reus van een paard. Mooi en krachtig, maar niet vooruit te branden en hij won dus nooit. Wie wel regelmatig won was mijn lievelingspaard Cirneco. Jammergenoeg hoorde hij bij een ander team. Een pikzwart paard met een witte streep op zijn gezicht. Zijn vader was Short Stop en zijn moeder heette Radiola. Dat weet ik nog steeds!
Ik was zo naïef te denken dat mijn moeder niet zou merken dat ik de hele dag bij de paarden rondhing, maar ja, ik stonk natuurlijk een uur in de wind als ik thuis terugkwam. Ook de ‘gesprekken’ met mijn moeder kan ik nog goed voor de geest halen.
Maar nu naar de races. Wat waren die spannend!
Alle paarden stonden achter de startauto klaar voor de race. We probeerden onze paarden meter voor meter te volgen, vooruit te duwen met onze gedachten. Het was moeilijk iets te kunnen volgen tussen de kluwe van dieren. Gelukkig droegen de jockeys shirts met felle kleuren zodat van een afstand iets te snappen viel. Wij wachtten in spanning af, steunend op elkaar en elkaar vastgrijpend van de opwinding. We moedigden ons paard aan “Vai, vai!”. Claudio schreeuwde nog harder dan ik. Bij de laatste 300 meter hielden we onze adem in, hopend op een geniale manoeuvre van onze jockey. En die manoeuvre kwam altijd, maar het paard werkte vaak niet mee. Althans, dat was onze analyse. In de laatste meters ging het paard geen stap meer vooruit en werd hij ingehaald door, in onze ogen, veel zwakkere paarden van het veld. De adrenaline viel acuut weg en ontgoocheld bleven we achter. We gingen weer naar huis met een lege portemonnee en wederom een desillusie rijker!
We vroegen ons af, samen met andere aanwezig losers als wij, hoe dit nu weer mogelijk was! Hoe kon het nou gebeuren dat één van de betere paarden op de startlijst verslagen werd door een halve ezel die plotseling een volbloed bleek te zijn geworden!
Jaren later hebben we deze vragen voor onszelf kunnen beantwoorden. Veel races bleken gemanipuleerd ‘truccate’. De kranten stonden vol met artikelen over de misstanden, omkoping en doorgestoken kaart rondom de paardenraces in Palermo! Haha, we hadden dus wel verstand van paarden, maar moesten over het leven nog  van alles  leren. De paardenracebaan is meerdere malen door de autoriteiten gesloten om vervolgens een paar jaar later gewoon weer open te gaan. Momenteel is de baan weer gesloten, maar er wordt alweer gesproken over een heropening. Dezelfde spelletjes, andere acteurs, maar mij zien ze niet meer ;-).
En zoals mijn moeder zei: ‘Non é strada che spunta!’. Een doodlopende weg!

Maar die heerlijke pasta van mijn moeder, die houden we erin, ‘non é truccata’, een heerlijk en eerlijk recept!
Klik hier voor het recept van bucatini chi vroucculi arriminati

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s